Algemeen·NRC·6 apr 2023

Debat over Boon Literatuurprijs: kan de literatuur het klimaat redden?

Eva Peek: Thomas, afgelopen vrijdag won Geert Buelens de Boon Literatuurprijs. Een verrassende keuze volgens jou? Thomas de Veen: Ja, dat vind ik wel! Al was iedere winnaar in zekere zin verrassend geweest, omdat de vijf genomineerde boeken zo verschillend waren. Het is een prijs voor fictie en non-fictie, maar daarbinnen liep het ook uiteen van persoonlijk tot maatschappelijk, van klassiek tot experimenteel van vorm. Tom Lanoye was misschien de publieksfavoriet, met De draaischijf , een volbloed historische roman, vrij klassiek eigenlijk van vorm, en daartegenover had je dan een sterk gestileerde debuutroman Honingeter van de Vlaamse schrijfster Tülin Erkan, over zien en gezien worden op een vliegveld. Verder waren er boeken die zich op het snijvlak van fictie en non-fictie ophielden, zoals Emy Koopmans hyperpersoonlijke autobiografische roman Tekenen van het universum . En het essayboek Zelf doen van Niña Weijers – opvallend daaraan was dat het voor het overgrote deel bestaat uit columns, dus je kon daar diskwalificerend over zeggen dat het een veredelde columnbundel was. Mijn punt is: het was moeilijk om in deze lijst een gedeelde literatuuropvatting te herkennen. De winnaar was weer van een heel andere literaire smaak. Daar moeten we het eens even over hebben.