AlgemeenNRC
De Zeeuwse tragedie van Jan Vantoortelboom spreekt zeer tot de verbeelding
Na een voorbeeldig begin leek de literaire loopbaan van Jan Vantoortelboom (1975) zich geleidelijk aan richting de denkbeeldige nachtkaars te bewegen. Zijn debuut De verzonken jongen (2011) was goed, opvolger Meester Mitraillette (2014) zelfs heel goed, maar daarna werd het met een paar dunnere, cerebrale romans toch allemaal wat minder indrukwekkend en vloog de Zeeuw met het kitscherige, mal geconstrueerde Jagersmaan zelfs flink uit de bocht. De auteur, zo dacht deze lezer van het eerste Vantoortelboom-uur, is misschien wel door zijn stof heen. Van opvolger Mauk waren de verwachtingen dan ook niet bijster hoog, wat dan weer compleet buiten de expertise van de jury van de Boekenbon Literatuurprijs gerekend was, want die achtte het boek twee jaar terug tot het puikje van wat er dat jaar in ons totale taalgebied was verschenen. Vantoortelboom was een halve ton en een bemoedigend huldeblijk rijker.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2025/10/30111626/301025BOE_2021214942_Vantoortelboom.jpg)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
