Algemeen·NRC·4 mei 2023

De woede van hedendaags Frankrijk voel je in deze roman

Een vader zit met zijn beide volwassen zonen aan tafel, ze drinken een pinot noir uit de Elzas. De oudste heeft hij al jaren niet gezien. Nu pas, nu moeder is overleden, is hij weer naar het ouderlijk huis gekomen. Op het witte tafellaken laten de flessen kringen achter. ‘Het was dik linnen zoals dat vroeger werd gemaakt. Het had veel dienst gedaan, dit tafellaken, op zondagen en met kerst, voor het paaslam. [...] Er waren kinderhanden overheen gegleden. [...] Rondom dat tafellaken waren lichamen gekrompen, getrouwde mannen waren doodgegaan van ouderdom, getrouwde vrouwen van verdriet, en omgekeerd. Het tafelkleed kon alles vertellen.’