AlgemeenNRC
De wereld is (ook) goed en vriendelijk
In een nacht waarin het ongemerkt Saharazand regende, dronk ik wijn in een oude Rotterdamse kerk. Het was een avond over de literatuur, en nadat ik mijn bijdrage had geleverd mocht ik ontspannen en onder de indruk raken van jonge dichters die de hemel met hun werk trachtten te bestormen. We wandelden daarna de Witte de Withstraat in, waar het leek alsof iedereen met elkaar overweg kon. Ik ben dit niet gewend, besefte ik. In mijn eigen stad heeft iedereen kapsones en vriendelijkheid tegenover een vreemde is bepaald geen vanzelfsprekendheid. Het was, kortom, alsof de wereld goed en vriendelijk was, een stelling die zowel waar als onwaar is, het is maar net hoe je het bekijkt. Over die tegenstrijdigheid dacht ik na toen ik las dat bewoners in Castricum de straat op waren gegaan om BBB-minister Mona Keijzer te ontvangen bij de ‘sobere doorstroomlocatie’ voor statushouders. Ze stonden daar niet om Keijzers beleid toe te juichen, maar juist om haar eraan te herinneren hoe een fatsoenlijke Nederlander eruitziet: als iemand die beseft dat een welvarende samenleving mensen die gevlucht zijn uit oorlogssituaties niet wegpropt in tochtige markthallen met gebrekkige voorzieningen.
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/taxonomy/2d66a5e-Amatmoekrim%2520Karin_09%25202023_02_1280%2520%2528homepage%2529.png)
Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.
