Algemeen·NRC·4 mrt

De pijn van vertrekken gaat voor Iraniërs over van generatie op generatie

Etemad kwam als zesjarig meisje met haar ouders en zusje naar Nederland. Haar vader had meegedaan in de protesten tegen het repressieve regime van sjah Reza Pahlavi, en wist te ontkomen aan de soldaten die op Zwarte Vrijdag op 8 september 1978 demonstranten doodschoten. De revolutie brengt niet wat zijn familie hoopt en op een dag wordt de 17-jarige broer van Etemads vader opgepakt wanneer hij kranten voor een oppositiepartij rondbrengt. Wanneer hij twee jaar later vrijkomt, weet niemand wat er precies is gebeurd. De werkelijkheid had zich verstopt voor hem en hij ontwikkelde er schizofrenie. De broer blijft achter in Iran bij zijn ouders en zijn zusje, terwijl de andere zoons naar het buitenland vluchten om te ontsnappen aan het nieuwe regime.