Algemeen·NRC·2 jun 2023

De nieuwe generatie in de Cariben: trots, strijdbaar, en klaar met het koloniale verhaal

Met diepe, ingetogen klanken en lange uithalen zingt een oude man een lied uit de tijd van de slavernij. „ Di ki manera?”, zeg me hoe, zingt hij in het Papiamentu. Hoe moeten we leven, als de zondaars van deze wereld ons zo slecht behandelen? Samen met de Curaçaose cultureel antropoloog Rose Mary Allen (72) luister ik naar het lied, dat zij afspeelt op een oud cassettebandje. In de jaren zeventig en tachtig nam ze gesprekken op met oudere Curaçaoënaars van wie de ouders nog in slavernij hadden geleefd. Omdat ze in officiële documenten en geschiedenisboeken het perspectief van slaafgemaakten niet terugvond, was dit een manier om die verhalen vast te leggen. Di ki manera . Er klinkt pijn en verdriet in de stem. Maar ook: kracht en overleving. Het lied brengt me dichterbij de mensen van toen. Dichter bij mezelf.