Algemeen·NRC·19 dec 2022

De magie van de heilig verklaarde boekhandel

Ik weet nog goed dat er ten tijde van de lockdowns tig columns geschreven werden over de onmisbaarheid van de boekhandel. De boekhandel werd een heiligenstatus toegeschreven om ervoor te zorgen dat hij onder de noemer van essentiële winkels zou vallen. Literatuur is immers voedsel voor de ziel, een baken van beschaving én is onmisbaar in tijdens van tristesse , aldus de columnisten. Zo had ik net na een periode van een lockdown een vrouw in de winkel die onze boekhandel prees als „de laatste drijvende boei in deze zee van ellende”. Ik vond deze metafoor nogal ontroerend (ik sloeg hem op in mijn eigen repertoire), maar ik werd ook wel wat ongemakkelijk van al het gedweep met de boekwinkels. Ik kon destijds deze merkwaardige vorm van afgoderij niet plaatsen.