Algemeen·NRC·19 jan 2023

De ‘Houellebecq van de Lage Landen’ schrijft over de klimaatramp

Eindtijd-oreren is het, wat Kasper fraai formulerend begint te doen, over de sublieme pracht die de onaangetaste natuur biedt, maar die al volledig verleden tijd is. De mensheid heeft zijn stempel op het lot van de wereld gedrukt, ‘alles is bezoedeld’, het is klaar: ‘Geen stukje mos, geen druppel uit de zee, geen staaltje van de bodem of de eeuwige sneeuw zonder dat het miljoenen moleculen mens bevat.’ Creatief woordspeels is het ook. We zijn ‘doembewust’ aanbeland in het ‘misantropoceen’: ‘De wijsheid van eeuwen is voorbijgegaan en wat rest is de eigenwijsheid van het heden.’ De toekomst is hopeloos: ‘Terwijl het verleden nagenoeg gezichtloos is geworden en het heden een teveel aan vluchtige gezichten laat zien, heeft de toekomst duidelijk een smoel, waarvan de trekken met de dag doordringender en boosaardiger worden.’