Algemeen·NRC·13 apr 2023

De hormonen waren gestopt met botsen, vallen, jeuken, bijten

Ik werd wakker. Iets was anders. Ik wist niet wat, maar de wereld voelde vreemd licht en overzichtelijk. Ik kleedde de kinderen aan, liep naar beneden met ze, trok de gordijnen open en maakte boterhammen. Alles was hetzelfde als gisteren: hun getreuzel op de trap, de hoge krijsjes als een broer of zus te veel ruimte innam, de verhalen zonder begin of einde die ze me vanaf het land op kniehoogte, stotterend van enthousiasme, vertelden, een handje klauwend in mijn been.