Algemeen·NRC·9 mrt 2023

De eerzucht spat opeens van de pagina’s in de dagboeken van J.J. Voskuil

Ja, dat betekent wel iets, ja. Dat het niet zo goed met je gaat, waarschijnlijk. Enkele maanden later, op 17 januari 1957, staat er dit: ‘Sinds 3 januari gedeprimeerd. De futiliteit van dit alles. Weerzin […] tegen vrijheid die geen vrijheid is, tegen boeken en letters. Vroeg naar bed, laat op, verschillende lichamelijke klachten. Bezoek, film, drank om daaraan te ontsnappen. Geen behoefte om dat te analyseren. De uitslag is bekend en uitzichtloos. Zelfs geen angst, maar verveling, stomme, immense verveling. In gesprekken ben ik fel. Na enige borrels wind ik me op over kleinigheden en sla ik met de vuist op tafel. Een vreemd mannetje is dit geworden.’