Algemeen·NRC·27 jul 2023

De dood is nabij, maar de dichter Antjie Krog is vol levenslust

In een ander gedicht waakt ze bij een kind om te voorkomen dat het zelfmoord pleegt: ‘alle scheermesjes zijn weggehaald / alle pillen weggesloten / beurtelings houden we haar in het oog / alert op gemaskeerde uiterste wanhoop’. De aangrijpende situatie resulteert in wrange cultuurkritiek, wanneer ze zich afvraagt hoe je dit jonge leven weer op rails krijgt. In de huidige wereld stikt het van de ‘pralende ego’s’ en spartelen we in ‘de waterige soep van facebook en whatsapp’. Het is er vergeven van ‘gezichtsmaskers / om ons toch al een-dimensionale, miezerige zelf / tot nog gruwelijker zelfbeheptheid te dwingen’. Toch fluistert de dichter het kind in om voor het leven te kiezen, aangezien wij mensen een prachtig lichaam hebben, waarmee we de ‘magnifieke adem van de aarde’ kunnen opvangen: ‘voor jou zijn de bergen blauw daar neergezet / het is voor jóú: de reiger die zo statig wég wiekt van donkere wateren’.