Algemeen·NRC·14 okt 2022

Dat was een mooi gedicht over Iran. Maar wat gebeurde er in het land zelf?

Iran werd niet genoemd in het gedicht ‘De samenspraak van de vrouwen’ dat Dichter des Vaderlands Lieke Marsman zaterdag 8 oktober in NRC publiceerde, maar de verwijzing was niet te missen in de laatste regels: „Het betekent dat de tijd nooit aan de zijde/ van het lijden is en dat de haat/ van een dictator een dictator bijt./ Omdat op den duur elke granaat/ blijft hangen in het eigen prikkeldraad./ Omdat je ondanks censuur deze woorden verspreidt:/ Vrouw. Leven. Vrijheid.”