Algemeen·NRC·12 jul 2024

‘Dans is voor mij de meest eerlijke en pure kunstvorm, de kunst is ook echt de persoon’

Hoeveel dansers zouden er zijn die niet in eerste instantie uit liefde tot hun kunst zijn gekomen, maar vooral omdat ze een surplus aan energie hadden? Het is een onderzoekje waard. Kenji van Nieuwenhuizen (26) is in elk geval een van hen. Als kind was hij niet zomaar een druk kereltje. Acht jaar was hij toen een arts de diagnose ADHD stelde. Als remedie stuurde zijn moeder hem naar zoveel mogelijk sporten, én theater én moderne dans én breakdance. „Na het faillissement van de dansschool merkte ik dat ik het dansen erg miste. Ik werd aangenomen bij Crosstown, een Haags talentontwikkelingstraject, waar we les kregen in allerlei stijlen met in de derde fase een afsluitende voorstelling. Dat hele proces van een productie maken, met twee choreografen, licht, kostuums … geweldig! Toen begon ik echt van dans te houden. Ik denk dat ik vijftien was.”