AlgemeenNRC14 okt

Dan maar elitair

Van Anne Carson had ik nooit gehoord maar deze Canadese schrijfster en dichteres is bekroond met de Nobelprijs voor Literatuur, voor haar „gewaagde en vindingrijke oeuvre” waarin ze een „speels gesprek met de klassieke traditie” voert. Dat is zo vaag, dat wil ik wel eens lezen. In boekhandel en bibliotheek zijn haar boeken op, ik kan alleen een essaybundel krijgen: Eros the Bittersweet . Ik stort me erin en lees hoofdstuk na hoofdstuk over de twee-eenheid van liefde en haat, met het verlangen als onmisbare derde. Eentonig? Verre van. Wel veeleisend. Voor Anne Carson spreekt het vanzelf dat ze haar gedachten, argumenten en voorbeelden ontleent aan de klassieke oudheid. Aan Sappho. Maar ook aan Virgina Woolf. Ze schrijft mooi, ze schrijft spannend – voor wie haar spel meespeelt, want behagen doet ze niet. Dat de verkoopcijfers dankzij de Nobelprijs tijdelijk door het dak zullen gaan, maakt dit boek niet waardevol. Dat het naar onbekende verten sleurt, dát telt.