Algemeen·NRC·14 sep 2022

Censuur verfrommelt de kunst tot een wezenloos gebaar

Het barst steeds meer van de waarschuwingen. Niet voor de sociale media waar je het grofste geschut te verstouwen krijgt en ook niet voor de Tweede Kamer waar een wedstrijd gemeen beledigen, van volksdelen en/of persoonlijk, lijkt te woeden. Nee, het waarschuwen betreft vooral de kunsten. Zo waarschuwt me in aanloop naar een filmklassieker een bioscoopmedewerkster met een preekje: er zit geweld tegen vrouwen in die film! Dat zou me kunnen kwetsen. Maar ik ben een volwassen vrouw, geen bevend riet. Mijn ziel is teer, mijn hersens zijn weerbaar en ik kan zelf dealen met onaangenaamheden, bijvoorbeeld door te beseffen dat die film uit een andere tijd komt. Intussen prijs ik me gelukkig dat hij überhaupt nog vertoond wordt, want het kan ook erger.