Algemeen·NRC·24 dec 2024

Blijven oefenen

Laatst speelde het nummer ‘1999’ van Prince op de radio. Herinneringen aan Oudjaarsnacht in 1999 drongen zich aan me op. Op het feestje waar ik was (ik herinner me een schimmige club in een kelder in Amsterdam) was iedereen nog bang voor een wereldwijde uitval van computersystemen wanneer het magische jaar 1999 zou over gaan in het nog magischer klinkend 2000. Toen dat drama uitbleef, dansten we met de handen in de lucht op Prince’s woorden: Life is just a party / and parties weren’t meant to last . Een waarheid uit twee delen, bedacht ik toen ik het lied weer hoorde. Het laatste deel – dat net als feestjes, het leven eindig is – daarvan ben ik me bewust. Ik word ouder, en de mensen om me heen ook, en dat leidt tot ziekte en soms tot de dood. Ik zie vriendinnen hun ouders begraven en we beseffen dat we geluk hebben ze nog relatief lang bij ons te hebben gehad, maar naar het eindeloze verdriet op hun gezichten kijkend, lijkt het me dat het verlies niet minder pijn doet.