Algemeen·NRC·20 feb

Bijna drie jaar na de begrafenis van Nazar krijgt zijn moeder hem aan de telefoon

In het mortuarium zaten zijn verbrande resten in een zak. Natalia legde haar hand erop en moest het geloven, zoals zo veel Oekraïners. Dorpsbewoners vroegen nog: „Wat als hij het niet is?” Haar antwoord: „Als ik zo ga denken word ik gek”. Ze legde zich erbij neer. Hij kreeg een militaire begrafenis in het dorp. Natalia legde zijn favoriete trainingspak, jas en schoenen in de kist. Ze stopte hem voor het laatst wat geld toe, en omdat ze vreesde dat hij in gevangenschap honger had geleden, legde ze snoep en koekjes in de kist voor het hiernamaals.