Bij Atelier Spat voelen psychisch kwetsbare kunstenaars zich vrij. ‘Hier ben ik onder soortgenoten’

„Als je gezeik kon eten, leed nooit meer iemand honger”, staat boven het zelfportret van Frank Moritz (52) geschreven. Op de gouache hangt zijn mond half open en zijn z’n ogen naar achter gerold. „Kunst maken is het opeisen van bestaansrecht voor je trauma”, zegt Moritz in Atelier Spat in Utrecht. Hij rolt een sigaret. „Verzoeken worden trouwens niet in behandeling genomen.”

Lees het volledige artikel bij NRC

Je gaat naar de website van de uitgever. Hier tonen we alleen een korte intro.

TagsTrimbos Instituut Michelangelo Museum Cobra LKCA De Tussenvoorziening Anna de Bruin Sommige Werken

Advertentie

Gerelateerd nieuws

Bekijk alles

Landbouw & VeeteeltBoerenbusiness9 uur geleden

Biggenprijs daalt in markt die niet onvriendelijker is

Shutterstock Biggenprijs daalt in markt die niet onvriendelijker is

GezondheidIn en om Ootmarsum10 uur geleden

Het platteland en Alcohol

Het platteland verschilt wezenlijk van de stad als het gaat om alcoholgebruik en de risico’s op verslaving. In de stad liggen cafés, festivals en sociale gelegenheden op korte afstand, waardoor verleidingen voortdurend aanwezig zijn.

Binnenlandomroeplvc.nl10 uur geleden

Jan (86) uit Cuijk is oudste deelnemer Zevenheuvelennacht: ‘Ik leef gezond om er voor mijn zoon te kunnen zijn’

<p>CUIJK – Sommige mensen zouden er een moord voor doen om op hun 86e nog zo fit te zijn dat ze kunnen hardlopen. Anderen moeten er niet aan denken. Voor Jan Verplak uit Cuijk is hardlopen een hobby én een levensstijl. Zo komt het dan ook...

Advertentie