Algemeen·NRC·21 apr 2023

Autoritje

Toen ik me deze week wéér in winterkleren had gehesen en tegen de storm in fietste, en het ook nog eens begon te stortregenen, wenste ik vurig dat ik lekker warm in een auto zat. Ik was al moe toen ik begon met fietsen. Mijn lijf en leden leken gevuld met watten. Meestal blaast de wind die weg, maar vandaag niet. Ik verlangde naar warmte, wind mee, gedragen worden. Naar de stoelverwarming en dat gevoel van optrekkende warmte via je billen naar de onderrug en langs je ruggengraat omhoog tot in je nek.