Algemeen·NRC·3 nov 2022

Antoni van Leeuwenhoek keek naar alles wat hij te pakken kon krijgen

D ese diertgens bestonden uijt verscheijde couleuren, als eenige witachtich ende doorschijnende, andere uijt groene seer glinsterende schibbetgens [...] ende met soo veel verscheijde bewegingen dat het verwonderend waerdich was om sien, en ick oordele dat eenige van dese diertgens, meer dan duijsent mael kleijnder waren, als de kleijnste diertgens, dat ick tot noch toe, op de korst vande kaes int tarwen meel in Schimmel, ende etc. heb gesien.