Algemeen·NRC·3 nov 2022

Altijd die ergernis achter het CS. Waarom toch?

De pont dobbert tegen de kade, elektrisch miauwgeluid, klep omlaag. Ik ruil het IJ in voor de achterkant van het Centraal Station. Een raar soort gejaagdheid maakt zich van mij meester. De anderen hebben het ook, ineens wil iedereen zo snel mogelijk weg, de stad in. Maar eenmaal op land is er iets wat ons afremt. Links en rechts van ons willen fietsers en brommers doorrijden. En vanuit de tunnel onder het spoor komen drommen mensen onze kant op. Die willen natuurlijk ook weer van alles.