Algemeen·NRC·15 sep 2022

Alles wat we van Frankrijk zo mooi vinden, danken we aan de adel

‘Frankrijk is een leuk land”, sprak VVD-politica Annemarie Jorritsma zo’n vijfentwintig jaar geleden, „alleen jammer dat er Fransen wonen.” Ongepast werd dat gevonden, dat een minister dat zei. Maar Jorritsma’s botte bon mot is blijven hangen, omdat er een herkenbaar sentiment mee wordt uitgedrukt. Frankrijk is de ogen van niet-Fransen een oneindige bron van fascinatie, maar er is bijna geen lofzang op het land zonder een onderstroom van bevreemding en irritatie. Jaar in een jaar uit, schrijft de Britse historicus Peter Watson in The French Mind , verschijnen er ‘ cute books ’ over de Fransen en de Franse manier van leven, die stuk voor stuk worden gekenmerkt door een eenzelfde mengeling van bewondering en ergernis, ten opzichte van een volk ‘dat enorm op zichzelf is gericht, en bij tijd en wijlen ronduit arrogant’.