Ademloos hoorden we hoe het toestel donderend en krakend ter aarde stortte, tot uit de stofwolken de mooist geschreven kornetsolo oprees, sereen en geruststellend | column Wieberen Elverdink

Hij had beslist talent, had de toetermeester gezegd en ook de schooldirecteur, zelf een vaardig trombonist, had ons al eens betekenisvol aangekeken, knikkend en met een opgetrokken onderlip: ,,Het zit er wel in, hoor.’’