BinnenlandDe Gelderlander
De telefoon stond nooit stil bij Gradje (1946-2026): hij hielp iedereen, nu moet het dorp hem missen
„Bel Gradje maar”, het was een veelgehoord advies in Weurt. Hoe vaak ging ’s avonds niet de telefoon. Albers struikelde bijna over de meubelen, zo graag pakte hij hem op en wilde hij de mensen van dienst zijn. Maar Geert ‘Gradje’ Albers is niet meer.
